-Şair Baba’ya-

Memleketim derdin hep

Düşürmezdin dilinden

Geçmez oldu vapurlar

Artık Varna önünden

Sen kayın ormanında

Hasretini çekerken

Şimdi herkes habersiz

Kayıtsız memleketten

Üç yılda üç hapiste

Destan yazmış olan sen

Üç kuruş menfaate

Satanları bir görsen

Barış ve kardeşlikti

Amansız mücadelen

Savaş, kin, kalleşlikti

Seni hep düşündüren

Mahsur kaldın mahpusta

Şiir açtı yüreğin

Gurbet ellerde yandın

Öksüz kaldı dileğin

Japon balıkçısının

Derdi de sana düştü

Hainlik tezlerine

Akbabalar üşüştü

Irgatlık yapan Osman

Ayşe’sine kavuştu

Nazım Usta’ya düşen

Engebeli yokuştu

Hiç şakaya almadın

Ciddiyetle yaşadın

Yazık ki yüreğinin

İnfarktına takıldın

Ölü çocuklar arttı

Büyümediler halâ

Günbegün yara aldı

İnsanlık, barış, sevda

Onca zulüm gördün de

Yine aklın vatanda

Memlekette ölmedin

Gözün kaldı arkanda

Vasiyetin üzere

Gömsek Anadolu’ya

Gölgelik görevini

Versek ulu çınara

Boyun bükmez mi dersin

Ya da buruk bir sancı

Gülhane Parkı’ndaki

Mahzun ceviz ağacı

"KIYI" dergisinde yayınlanmıştır.