KÖR DUVAR

Eğretiydi sözlerin sevincime saplanan

İnanç mabetlerimde hoyrat gedikler açan

Gece trenlerinin bıçkın uğultusunu

Karanlıktan sızdırıp yüreğimde patlatan

Bir tiran kisvesinde kıyıcı bakışların

Buğulu gözlerime suskun katreler koyar

Tan yerinde aradım hüznümün umudunu

Yetim yalnızlıklardı yıkılmayan kör duvar

                                   CAN CEYLAN