CENİN DİYORLAR BANA

-Anacığıma-

Gecenin zifafından

Ana rahmine düşen

Hayata hüküm giymiş

Arsız çiy damlasıydım

Tohumdum tomurcuktum

Sevmektim sevilmektim

Zaman istasyonunda

Bir ömürlük bilettim

Cenin diyorlar bana

Kılsız ve tüysüz başım

Üryan geldim dünyaya

Henüz yok üstüm başım

Beynim taslak halinde

Kıvrım kıvrım körpecik

Birbirine bitişik

Ayrı ayrı odacık

Odalardan ikisi

Bir terazi dengesi

Duygulara gem vurur

Aklı selim kefecik

Tomur tomur tomurcuk  

İki göz pencerecik  

Gözlerimin müjdesi

Şeffaf bir çift kürecik

Sabırsız bir kuşum var

Göğsümün sol yerinde

Ha bire kanat çırpar

Kıpır kıpır yürecik

Bir de bir çift el konar

Tüy bitmemiş başıma

Dokunmaya kıyamaz

Duyarlı yumuşacık

Bunaldığım zamanlar

Attığım tekmelere

Bir gülücük savurur

Okşardı usulcacık

Tarifi mümkün değil

Ne desem layık değil

Göbeğimdeki bağım

Bir tanecik anacık

     CAN CEYLAN